Ներմուծման պահին վճարված ամեն գումար պարտադիր չէ, որ մնա ապրանքի արժեքում։ Եթե ներմուծողն իրավունք ունի հաշվանցելու ներմուծման ԱԱՀ-ն, հարկը կարող է ժամանակավորապես գումար պահանջել՝ առանց պաշարի վերջնական արժեքն ավելացնելու։ Սա գործարքի պայման է, ոչ թե ցանկացած ներմուծման ինքնաբերաբար կիրառվող հատկանիշ։
Հաշվանցման իրավունքը և վճարման պահը
Հաշվանցման հնարավորությունը կախված է կիրառելի կանոններից, ներմուծողի կարգավիճակից, ապրանքի օգտագործումից և հիմնավորող փաստաթղթերից։ Առաքման առաջարկում «ԱԱՀ» նշումը ինքնին այդ իրավունքը չի հաստատում։
Եթե հարկը պետք է վճարել հիմա, իսկ հաշվանցումը կնվազեցնի պարտավորությունը ավելի ուշ, այդ միջակայքի համար գումար դեռ անհրաժեշտ է։ Ապագա հարկի նվազեցումը նույնը չէ, ինչ բեռի ստացման օրը գումարի վերադարձը։
Երկու գումար՝ մեկ մատակարարման համար
Պայմանական օրինակ․ քանակներն ու գումարները միայն հաշվարկը բացատրելու համար են։ Դրանք մեր գնային առաջարկը կամ շուկայական գները չեն։
Ենթադրենք՝ հաշվանցման հաստատված իրավունք ունեցող ներմուծողը ստանում է 100 խոհանոցային ռոբոտ։ Ապրանքի և մինչև պահեստ չփոխհատուցվող ծախսերի արժեքը 15 000 ԱՄՆ դոլար է։ Եվս 3 000 ԱՄՆ դոլար ներմուծման ԱԱՀ պետք է վճարվի նախապես․ օրինակի պայմանով այդ ամբողջ գումարը ենթակա է հաշվանցման։ Արժույթն ու գումարները պայմանական են և օրենքով սահմանված հարկային դրույք չեն ներկայացնում։
Մինչև բեռի ստացումը պետք կլինի 18 000 ԱՄՆ դոլար կամ 180 ԱՄՆ դոլար յուրաքանչյուր սարքի համար։ Պաշարի արժեքը համեմատելիս հաշվանցվող հարկը բացառվում է․ մնում է 15 000 ԱՄՆ դոլար կամ 150 ԱՄՆ դոլար մեկ սարքի համար։ Միայն 150 դոլար նախատեսելու դեպքում հարկը վճարելու միջոցները չեն բավարարի, իսկ ամբողջ 180 դոլարը մշտական արժեք համարելը կգերագնահատի պաշարը։
Եթե հաշվանցման իրավունք չկա, հարկը այդ հիմքով բացառել չի կարելի։ Հաշվարկի հիմքը հաստատված իրավունքն է, ոչ թե ցանկալի շահութաբերությունը։
Ներմուծման հաշվարկը բաժանեք պաշարի արժեքի և մինչև բեռի ստացումը անհրաժեշտ դրամական միջոցների․ հաշվանցվող հարկի տողում ներառեք միայն այն գումարը, որի հաշվանցման իրավունքը հաստատված է։