Պատվերի նվազագույն քանակը ցույց է տալիս, թե որ ծավալից է մատակարարը պատրաստ աշխատել։ Այն չի ցույց տալիս, թե ձեր բիզնեսը քանի սարք կարող է վաճառել ընդունելի ժամկետում։ Մատակարարը բաշխում է արտադրությունը սկսելու և նյութերի ծախսերը, իսկ գնորդը ֆինանսավորում է պաշարը մինչև դրա վաճառքը։
Նույն խմբաքանակը՝ վաճառքի տարբեր տևողություն
Պայմանական օրինակ․ քանակներն ու գումարները միայն հաշվարկը բացատրելու համար են։ Դրանք մեր գնային առաջարկը կամ շուկայական գները չեն։
Ենթադրենք՝ նվազագույն պատվերը 500 սարք է։ Ամսական պայմանական 100 սարք վաճառելու դեպքում դա 5 ամսվա պաշար է, իսկ 40 սարք վաճառելու դեպքում՝ 12,5 ամսվա։ Հաշվարկը ենթադրում է հաստատուն վաճառք՝ առանց նախնական պաշարի և նոր համալրման։ Սա պահանջարկի կանխատեսում չէ։
Մատակարարի համար արտադրության ծավալը նույնն է։ Գնորդի համար երկրորդ դեպքում պարտավորությունը ձգվում է ավելի քան մեկ տարի։ Միավորի ցածր գինը չի վերացնում չվաճառված սարքերը ֆինանսավորելու անհրաժեշտությունը։
Մաս-մաս առաքելը նույնը չէ, ինչ ավելի քիչ գնելը
Մատակարարը կարող է արտադրել ամբողջ խմբաքանակը և այն առաքել մասերով։ Ձեր պահեստում միաժամանակ ավելի քիչ ապրանք կլինի, բայց պարտավորությունը չի նվազի, եթե պայմանագիրը պահանջում է գնել և վճարել ամբողջ քանակի համար։
Նոր մոդելի դեպքում վաճառքի գնահատականը դեռ քիչ է փորձարկված։ Եթե նվազագույն պատվերը տանելի է միայն լավատեսական պահանջարկի դեպքում, պատվերը կախված է այդ լավատեսությունից։ Ճշգրիտ բաժանումը չհաստատված վաճառքի գնահատականը վստահելի չի դարձնում։
Նշված նվազագույն քանակը բաժանեք ամսական վաճառքի պահպանողական գնահատականին և ստացված ամիսների թիվը գրեք առաջին պատվերի քանակի կողքին։