Een lage stuksprijs kan een eerste bestelling aantrekkelijk maken, terwijl het benodigde startkapitaal juist stijgt. De MOQ, de minimale bestelhoeveelheid die een leverancier accepteert, is namelijk geen advies over uw verkoopbare startvoorraad.
Bij de introductie van een kookrobot telt niet alleen hoeveel apparaten u afneemt, maar ook welke uitvoeringen u vastlegt en hoeveel speelruimte er overblijft voor de volgende order. Beoordeel het minimum daarom als een voorraadverplichting, niet als een kortingsdrempel.
Bepaal eerst waarop het minimum slaat
Een minimum kan gelden voor de hele bestelling, per model of per kleur. Dat verschil werkt direct door in uw assortiment: een totaal dat over uitvoeringen mag worden verdeeld, is iets anders dan hetzelfde minimum voor iedere uitvoering afzonderlijk. Een langzaam verkopende kleur wordt niet sneller verkocht doordat een andere kleur goed loopt.
Daarnaast kan het minimum voor een bedrukte verpakking hoger liggen dan dat voor het apparaat. Dan koopt u mogelijk minder kookrobots, maar blijft u wel verantwoordelijk voor ongebruikte dozen. Noteer beide verplichtingen apart; tel verpakkingen niet als verkoopbare apparaten mee.
De oorzaak van het minimum bepaalt welke aanpassing zin heeft. Bij instelkosten kan een kleinere serie tegen een hogere stuksprijs bespreekbaar zijn. Bij een afzonderlijk ingekocht onderdeel of verpakkingsmateriaal kan een standaarduitvoering de beperking wegnemen. Alleen vragen om een lager getal laat die oorzaak ongemoeid.
Vergelijk het voordeel per stuk met de totale toezegging
Denkbeeldig rekenvoorbeeld — aantallen, afzet en bedragen zijn aannames om de berekening te laten zien; het zijn geen offertes van ons en geen marktprijzen.
Stel dat twee denkbeeldige offertes dezelfde uitvoering en leveringsomvang betreffen. Optie A vraagt een afname van 120 apparaten tegen € 240 per stuk. Optie B vraagt 60 apparaten tegen € 255 per stuk. Voor deze vergelijking zijn transport en belastingen buiten beschouwing gelaten en geldt geen bestaande voorraad.
Bij een veronderstelde afzet van 20 apparaten per maand dekt A zes maanden en B drie maanden. Bij 10 per maand worden dat twaalf en zes maanden. Dit zijn gevoeligheidsberekeningen, geen verkoopprognoses.
A vraagt € 28.800, tegenover € 15.300 voor B: € 13.500 meer inkoopverplichting. Voor de eerste 60 apparaten betaalt u bij B € 900 extra. Dat is de prijs van de kleinere startpartij binnen deze aannames; het verschil van € 13.500 is niet automatisch verlies, want daar staat extra voorraad tegenover.
De afweging is dus niet of € 240 goedkoper is dan € 255. Het gaat erom of u de resterende apparaten van A wilt financieren voordat hun verkoop is aangetoond. Wie B later aanvult, moet de nieuwe prijs en extra transportkosten opnieuw meenemen. Geen van beide opties wint uitsluitend op basis van de eerste stuksprijs.
Gespreide levering is pas flexibiliteit als de verplichting verandert
Een grote partij in delen ontvangen kan magazijnruimte besparen. Toch kan de volledige partij al onvoorwaardelijk zijn besteld, met een aanbetaling, betaaltermijnen of een uiterste afnamedatum. Dan verhuist de voorraad tijdelijk naar het magazijn van de leverancier; uw totale aankoopverplichting verdwijnt niet.
Maak daarom onderscheid tussen een leveringsschema voor een reeds gekochte partij en vervolgorders die u pas later hoeft te plaatsen. Alleen in het tweede geval kan nieuwe verkoopinformatie het volgende bestelvolume nog veranderen. Een lagere eerste levering zegt op zichzelf niets over dat verschil.
Maak vóór de eerste order één vergelijking per uitvoering: verplicht af te nemen apparaten en verpakkingen, totale inkoopverplichting en maanden voorraaddekking bij uw normale én lagere afzetschatting. Zo ziet u welke MOQ bij uw introductie past, in plaats van uw introductie aan het leveranciersminimum aan te passen.
