Firmy rozważające wejście w kategorię robotów gotujących stają przed wyborem: budować własną markę (OBM / marka własna) u producenta OEM czy sprzedawać gotową markę jako dystrybutor. Typowy błąd na starcie polega na porównaniu wyłącznie ceny zakupu jednej sztuki.

Niższy koszt fabryczny termorobota w modelu OEM obniża wydatek zakupowy na sztukę na papierze, ale jednocześnie przenosi na właściciela marki pełen ciężar nakładów startowych, które w dystrybucji gotowej marki pozostają po stronie właściciela brandu.

Co zyskujesz w marce własnej, a za co płacisz w pierwszym roku

Dystrybucja istniejącej marki pozwala szybciej wystartować, bo klienci znają nazwę, a opakowania i materiały produktowe są gotowe. Ograniczeniem pozostaje jednak brak własnego aktywa: ten sam model sprzedają inni dystrybutorzy, co napędza konkurencję cenową i uzależnia firmę od polityki dostawcy.

Marka własna (OBM) daje pełną kontrolę nad pozycjonowaniem, doborem akcesoriów i ceną końcową, ale wymaga sfinansowania z góry kilku odrębnych pozycji: minimalnej partii produkcyjnej (MOQ), przygotowania opakowań i instrukcji po polsku, rund próbek, dokumentacji produktowej oraz budżetu na wypracowanie pierwszego popytu.

Zestawienie budżetu pierwszego roku w dwóch modelach

Przykład hipotetyczny — liczby służą wyłącznie pokazaniu obliczeń; nie są naszą ofertą ani cenami rynkowymi.

Poniższa tabela opiera się na umownych założeniach dla startowej partii 300 sztuk. Pokazuje, dlaczego przewaga w cenie zakupu jednej sztuki wymaga zestawienia z jednorazowymi kosztami uruchomienia marki.

W opcji hipotetycznej A koszt zakupu jednej sztuki jest o 360 PLN niższy niż w opcji B, lecz łączne koszty stałe uruchomienia marki własnej są wyższe o 115 000 PLN. Punkt zrównania łącznych kosztów obu modeli zakupu wypada więc przy około 320 sztukach (115 000 PLN podzielone przez 360 PLN, w zaokrągleniu w górę) — poniżej tego wolumenu model OBM wymaga większego nakładu gotówki niż dystrybucja gotowej marki. To obliczenie wyznacza wyłącznie punkt przecięcia kosztów dwóch wariantów zakupu, a nie próg rentowności całego projektu; do wyliczenia rentowności trzeba dodatkowo zestawić cenę sprzedaży netto oraz jednostkowe koszty zmienne każdego modelu.

Pozycja budżetu w roku 1 (300 sztuk, hipotetycznie)Opcja hipotetyczna A (marka własna / OBM) — Kwota (hipotetyczna)Opcja hipotetyczna B (dystrybucja gotowej marki) — Kwota (hipotetyczna)
Koszt zakupu 1 sztuki w magazynie (założenie)920 PLN1 280 PLN
Wartość towaru dla 300 sztuk276 000 PLN384 000 PLN
Opakowania, instrukcja PL, próbki i dokumentacja48 000 PLN8 000 PLN
Budżet startowy marketingu i pozyskania popytu85 000 PLN10 000 PLN
Łączne zapotrzebowanie na kapitał w roku 1409 000 PLN402 000 PLN
Nadwyżka kosztów stałych startu (A minus B)+115 000 PLNPunkt odniesienia

Omów wdrożenie marki własnej

Kiedy model OBM zaczyna wyraźnie przeważać

Siła marki własnej ujawnia się w kolejnych partiach: wydatki na projekt opakowań, tłumaczenie instrukcji i materiały startowe nie powtarzają się w pełnej skali przy drugim i trzecim zamówieniu, podczas gdy niższy koszt zakupu na sztukę i kontrola nad polityką cenową zostają w firmie.

Na start warto więc ograniczyć ofertę do jednego dobrze dobranego modelu bazowego zamiast dzielić pierwszy budżet między kilka równoległych wersji.

Zanim wybierzesz między marką własną a dystrybucją gotowej marki, rozpisz całoroczny budżet gotówkowy z podziałem na wartość partii MOQ, lokalizację opakowań i dokumentacji oraz koszt pozyskania popytu, aby wyznaczyć punkt zrównania kosztów obu modeli — a następnie dodaj cenę sprzedaży netto i jednostkowe koszty zmienne, by osobno sprawdzić próg rentowności projektu.

Powiązane informacje